Świadoma pauza: zatrzymałem produkt, żeby zbudować bibliotekę

5 maja 2025 zrobiłem pierwszy commit produktu. Dwa tygodnie później — zamiast pisać dalej funkcje — zatrzymałem go. Na prawie dwa miesiące. W tym czasie zbudowałem coś, czego użytkownik nigdy nie zobaczy: osobną bibliotekę.

Z zewnątrz to wygląda jak klasyczna prokrastynacja founderów: „buduję narzędzia zamiast produktu”. Ale to była świadoma decyzja — i jedna z lepszych, jakie podjąłem.

Co mnie zatrzymało

Pierwsze dwa tygodnie produktu szły szybko. Za szybko. Zauważyłem, że co rusz przepisuję te same rzeczy: jak modelować encje domenowe, jak komunikować się między modułami, jak obsługiwać błędy bez rzucania wyjątków w połowie logiki.

To były wzorce z Domain-Driven Design — i kopiowałem je z głowy, za każdym razem trochę inaczej. Wiedziałem, do czego to prowadzi: po trzech miesiącach miałbym pięć wariantów tego samego pomysłu, a każda zmiana wymagałaby poprawek w pięciu miejscach.

Miałem dwie drogi: brnąć dalej i obiecać sobie „posprzątam później”, albo zatrzymać się i zrobić to raz, porządnie.

Dlaczego osobna biblioteka, a nie folder w produkcie

Mogłem te wzorce trzymać po prostu w produkcie. Ale wydzielenie ich do osobnej biblioteki wymusiło coś cennego: granicę. Biblioteka nie wie nic o produkcie. Nie ma dostępu do jego bazy, jego logiki, jego skrótów. Musi być na tyle ogólna, żeby dało się jej użyć w czymkolwiek.

Ta dyscyplina opłaciła się szybciej, niż myślałem. Dziś tych samych wzorców używam nie tylko w backendzie juz-ide.pl, ale i w kolejnych projektach. Gdyby siedziały w produkcie, byłyby z nim zrośnięte na zawsze.

21 czerwca zrobiłem pierwszy commit biblioteki. 12 lipca wydałem v0.1.0. Cztery dni później wróciłem do produktu — i pierwsze, co zrobiłem, to przepiąłem go na bibliotekę.

Kiedy pauza ma sens, a kiedy to wymówka

Nie każda pauza jest mądra. Łatwo wpaść w „wieczne ulepszanie narzędzi” i nigdy nie dowieźć produktu. Dla mnie różnica jest w jednym pytaniu:

Czy to, co buduję w pauzie, odblokuje resztę — czy tylko ją odkłada?

Biblioteka odblokowywała: każdy kolejny moduł produktu powstawał na niej szybciej. Gdyby zamiast tego była to refaktoryzacja dla samej estetyki albo nowy framework „bo fajny” — byłaby wymówką.

Wniosek

Świadoma pauza to nie cofnięcie się. To rozbieg. Pytanie nie brzmi „czy mogę sobie pozwolić na zatrzymanie”, tylko „czy mogę sobie pozwolić na budowanie dalej na kruchym fundamencie”.